Hayat Yolculugunda Yol Arkadasi!
Bir filmin ya da kitabin sonuna gelmek gibi seninle olmak. Hem bitmesin istiyorum, hem de hikayeyi biliyorum. Karmasik bir huzur!
Hayat Yolculugunda Yol Arkadasi!
Bir solukta okunup bitirilecek romanlar gibi bitirmeliydim seni ama alti çizilecek cümleler buldum içinde. Tadina varmak istedim, uzattikça uzattim. Sonunda katilin usak çikacagini da biliyordum üstelik! Insan en kolay kendini kandiriyor.
Zarif bir ask filminin baskahramani olmak sevdasidir belki istedigim veya kendimi avutuyorumdur. Önü, arkasi ne olursa olsun, bir sevdanin tam ortasinda durdugum için mutluydum.
Aslinda hepsi büyük egonun oyunu! Kurallarini koyabildigin sürece oynamayi sevdigin ve asla kaybetmeyecegini bildigin!
Hepimizin içinde bir seytan yasiyor galiba, kimilerimiz çok besleyip büyütüyoruz. Kötülük de diger tüm duygular gibi, beslendikçe büyüyüp serpilmiyor mu?
Iliskilerin dügümü tam burada olmali! Ya sen beni gerçekten seviyorsan? Adaletsiz bir iliski biçimi olurdu. Esitlik iyidir bence, denge iyidir.
Birini çok sevmedigim zaman, beni çok sevmesinden korkuyorum. Üstümde hakki kalir, ardimda ahi durur diye endise ediyorum. Ah bu iliskiler! Yasasan bir türlü, yasamasan baska türlü! Ya içinde ukde kalir, ya fazlasindan için bayilir.
Bir hayalim var. Gözümün önünde bir fotograf, içinde olan olaylar var. Yasadikça görüyorum ki, biz o resimdekiler degiliz.
Bilim adamlarinin söyledigi gibi, insan birine asik olup olmayacaginin kararini ilk bes dakikada veriyor olabilir. Peki, birini gerçekten sevebilecegin ve onunla uzun zaman birlikte olabileceginin kararini vermek için ne kadar süre gerekir?
Verdigimiz her kararin da, bir geçerlilik süresi oldugu asikar; yoksa insanlar neden ayrilsin? O zaman için dogru olan, ileriki zamanlar için de dogru demek olmuyor. Degisiyoruz çünkü! Tenimiz, düsüncelerimiz, bakis açimiz, aliskanliklarimiz, inançlarimiz degisiyor.
Uzun yillar bir arada kalmayi becerebilenlerin, degisimleri de birbiriyle uyumlu oluyor. Elbette zorunlu yan yana kalinan iliskileri söylemiyorum, onlar konu disina aliniyor. Basaranlar var! Onlarin seçimleri mi dogru dersiniz, yoksa çiktiklari yolu mu birlestirmeyi beceriyorlar?
Ayni yolda yürümeyi becerebilmek için, birbirine benzemek gerekmiyor. Hata çogu zaman karsitligin ahengi yürütüyor gemileri. Önemli olan, ayri olaylari ayni olgunluklarla dengelemektir. Yakalayamadiklarinda bile anlamaya çalisiyorsan, gittigin yol birdir. Farkli manzaralari görsen de, sonunda hedefine ulasirsin. Zaten maksat son duraga gitmek degil, yolculugun keyfini çikarabilmek, öyle degil mi?
