Ona Yillarimi Verdim!
Bu cümleyi ne zaman duysam içimde garip bir his olusuyor. Biliyorum, bazen sizi kizdiracak seyler yaziyorum ama birilerinin canini acitmadan dogrulari söylemek mümkün mü?
Ona Yillarimi Verdim!
Sizden gelen mektuplarda, arkadaslarimda, tanistigim insanlarda siklikla duydugum bir cümle bu: Ona bilmem kaç yilimi verdim!
Öncelikle bu cümlede beni rahatsiz eden kelimeyi açiklayayim; vermek! Kimse kimseye ömrünün önemli bir kismini hediye etmez; etmemelidir! Birisini seversin ve onunla geçirdigin zamandan mutluluk duyarsin ve sonucunda da onunla vaktini geçirirsin. Bunu yapman için kimse alnina silah dayamaz. Sen, onunla birlikte olmayi seçersin. Dogal olarak burada verilen bir sey yoktur, tercih vardir.
Bunu anlattigimda, karsiliginda suna benzer bir savunma gelir: “Ama ben onun her seyine katlandim, bütün eziyetlerini çektim, saçimi süpürge ettim! Bana neler yapti, sustum, dayandim.” Peki, neden katlandin? Çünkü bir beklentin vardi!
Beklentiler kisiden kisiye degisir. Seninle evlenecegini düsünürsün, düzelecegini düsünürsün vs.. Hemen arkasindan gelen savunma ise, kandirilmis olmaktir. O kisiye inanip güvendigini, defalarca affettigini söylediginde, ben yine gülümserim. Adama sormazlar mi, neden bu kadar inandin diye? Sorarlar! Insan birine kaç defa inanir? Kaç hatayi affeder? Biri, ikiyi anladik, digerlerine ne sebep bulacaksin? Bu artik kandirilmak olmaz, kanmayi istemek olur.
“Her seferinde özür dileyip düzelecegini söylerdi; içtigi zaman beni döver ve sonra ayilinca pisman olur af dilerdi; bir daha asla yapmayacagini söylerdi!” Peki, sen buna kaç defa inandin? “Çocuklarim annesiz/babasiz büyümesin diye katlandim!” O zaman yillarini verdigini söyledigin kisi o degil, çocuklarindir.
Birine yillarinizi armagan ettiginizi düsünüyorsaniz, bu konuda karsinizdakini suçlamadan önce dönüp kendinize bakmalisiniz. Elbette istisna durumlar vardir ancak onlar kaideyi bozmaz.
Mutsuz oldugun bir hayati yasamaya devam ettiysen, mutlaka beklentin veya çikarin vardir. Rahatini bozup tek basina hayati sirtlamayi göze alamamissindir, korkularin yüzünden yerinde kalmissindir, beklentilerinin gerçeklesecegine inanmissindir vs..
Bana, yillarinizi verdiginizi söylemeyin. Neden verdiginizi düsünün! Sonradan söylenerek pisman olacaksaniz, yillarinizi kimseye armagan etmeyin. Asktan gözünüz kör oldugu için mantikli düsünemediginiz gibi bir sebebin arkasina da siginmayin çünkü sevmek de aklin ürünüdür. Kalbin sevmesi sadece söz sanatidir!
Candan Ünal
