AYRILIK Birtanem
Ayrilik da bir parçasi midir askin? O zaman bedenler ayrilirken, bu emre asi kalbin haykirislari niye? Ayrilik sonu mudur askin? O zaman sonsa, daha çok baglanmanin anlami ne? Ayrilik midir aramiza giren? O zaman isyan etmenin anlami ne? Imkansiz olandir bitmeyen ask! O zaman bu ayriligi kabullenememenin sebebi ne?
Evet ayriliyoruz, ama sunu bir de kalbim anlasa. Bedenim senden uzaklastikça, kalbim sana daha çok baglanmasa. Sevgimin bitmesi gerekirken, o bir devin haykirisi gibi çogalip yankilanmasa olmaz mi birtanem?
Ilk animizi hatirliyorum. Sevgini kazanabilmek için elimden geleni yapmistim. Seni ilk gördügümde bir bebek kadar mutlu ve huzurluydum. Oturdugumuz masada karsi tarafta sen, bu tarafta sevginin saskinligi ile tir tir titreyen o küçük çocuk bendim. Seni lik öptügümde duydugum utanç kutsallastirmisti her öpücügümüzü. Tenine dokunmak bile beni öldürmeye yetecek kadar heyecan vericiydi o gün. Gülücükler eksik olmuyordu yüzümden. Dünya yok olmustu saki, sadece sen vardin. Sen her yerde... Simdi benden uzaktasin. Ask görevini yapti ve zaman doldu birtanem. Ne çabuk geçti o iki senelik saniyeler. Degil tenine dokunmak, hayaline ulasamiyorum artik. Çirpindikca batiyorum adeta. Hayata küstüm çünkü beni senden, seni benden çaldi. Kalpsiz bir bedenle, amaçsiz, çirilçiplak ortada birakti beni hayat.
Ayrilan sevda yolunu takip ederken, gül bahçelerinin kokulari, kelebeklerin rehberligi esliginde sonsuz sevgiyi bulma yolunda, mutlu bir sekilde yürümeni dilemeyi çok isterdim...
