Bir gün agaçlar "Bizim de bir kralimiz olsun" demisler.
Bunun için önce zeytin agacina sormuslar:
Zeytin agaci; bizim kralimiz olur da bizi yönetir misin?
Zeytin agaci kaslarini çatmis:
- Benim . serbet gibi yagim var. Herkes beni çok sever. Neden agaçlarin krali olayim? demis.
Agaçlar düsünmüsler: "Incir agacina gidelim. O büyüktür, heybetlidir. Kralliga yarasir" demisler.
- Incir agaci; bizim kralimiz olur da bizi yönetir misin? diye sormuslar.
Incir agaci iri yapraklarini bir asagi bir yukari sallamis. Sonra "Benim ne isime kral olmak? Bal gibi meyvemi birakip da sizi mi yönetecegim?" diye kizmis.
Gide gide mese agacina varmislar.
- Mese agaci; ne olur, sen kralimiz olmayi kabul . et!
Mese agaci damla damla gözyasi dökmüs.
- Benim ömrüm çok kisadir. Çünkü insanlar beni keserler. Benden size kral olmaz, demis.
Agaçlar yorgun düsmüsler. Umutlarini da yitirmisler. "Her halde biz kendimize bir kral bulamayacagiz " diye aglamaya baslamislar.
O sirada önlerine bir kozalak düsmüs. Meger çam agacinin tam altinda duruyorlarmis.
Hepsi birden "Çam agaci; sen agaçlarin en güzelisin. Bizim kralimiz ol" demisler.
Çam agaci onlarin bu istegini kiramamis; krallari olmus.
O gün bu gündür, tüm agaçlarin krali çam agacidir.
