Sevgili gelecekte gelecek sevgilim, sana bu mektubu yaziyorum çünkü geldiginde anlatacak gücüm olmayabilir.
Gelecek Sevgiliye Mektup!
Yasam yolculugumun çok renkli geçtigini söyleyebilirim. Renkli dedigimde aklina hemen kirmizi, sari, mavi, yesil gibi canli renkler gelmesin. Onlar da oldu elbette ancak siyah, gri, beyaz ve lila en büyük yeri isgal ediyorlar.
Disarida bin bir çesit hayat var. Benimki de, siradan olmayanlarin arasinda sayilabilir. Aslinda hepimiz seçimlerimizin sonuçlarini yasiyoruz, yani çogu zaman! Seçtiklerim ve deneyimlerimden ortaya çikan benle, halimden memnunum. Daha iyisini de yapabilirdim mutlaka, simdiki aklim olsaydi ama bazi kadersel döngülere karsi çikmak mümkün degil.
Hizli kosan çabuk yorulur. Ben de, neden bilmiyorum ama kisa vakitlere çok sey sigdirmisim. Bilgisayardaki “zip” dosyalari gibiyim. Tiklayinca içimden yüzlerce klasör firliyor. Sonuç itibariyle yorgunum!
Geldiginde bir enkaz bulmayacaksin ancak biraz tadilat istedigim kesin. Temelim saglam fakat duvarlarimda çatlaklar var. Güzel bir boya badana paklar beni. Kalbimin kapisini çikarken kapatmayanlar yüzünden, firtina ve yagmurda içeriye su girdi. Ne kadar dirensem de, parkelerin kabarmasina engel olamadim. O yüzden zarafetimi yitirmis olacagim. Biraz zimpara ve cilayla çözülemeyecek gibi degil, merak etme!
Gözlerimin kenarinda inatçi çizgiler var. Onlar için yapilacak bir sey yok, duracaklar! Zaten dursunlar, su tatli-eksi yasamimin tek sahidi onlar. Ayrica, çizgilerime baktikça daha çok seviyorum geçmisimi, tecrübelerimi ve sevdiklerimi.
Pismanlik odami uzun zaman önce bosalttim. Orasi hep bos kalacak çünkü bütün yasadiklarim, simdi beni ben yapanlar. Onlar olmadan bu kadar farkinda olamazdim. Hayatimdaki her olaydan dersler çikaririm ve hepsinin bana baska bir olguyu ögretmek, beni büyütmek için geldigini bilirim. O yüzden pisman olacagim seyleri yapmam, yaptiysam da bosuna vicdanimla savasmam.
Inançlarim, beni ayakta tutan temelimdir. Büyük bir deprem görmezlerse, kolay kolay yikilmazlar. Aska olan inancim yüksektir örnegin ama iliskiler için ayni seyi söyleyemem. Insanlarin kalles olabilecegi, sirtimdan vurabilecegi ihtimalini cebimde tutarim.
Isin özü, bu mektubu sana sunun için yaziyorum; yorgunum! Üstümde yillarin tozu, kiri var. Senden sihirli bir degnekle dokunup, beni bastan yaratmani beklemiyorum. Zaten bunu istemem de, ayni yolari bir daha yürüyecek gücüm yok. Senden tek bekledigim, eline kovayla bezi alip, su tozu silecek kadar cesaretli olman. Üstelik buna degecegini göreceksin çünkü üstü kirlenmis olsa da, bu bina zümrüt ve altinla yapildi. Günesi gördügünde parlayacaktir. Dilerim çabuk gelirsin, daha önemlisi umarim gelirsin…
