erkegin cezasi Hüzeyl kabilesinden Medineli Hamele, devesine binmis, kirda gidiyordu. Ilerideki vahada koyunlarini otlatan Rasid’in kizi Es’ile’yi gördü.Es’ile, koyunlari sürerken rüzgâr yüzündeki örtüyü siyirmis, onun sahip oldugu fitrî güzelligi gören Hamele, fikrini bozmaya niyet etmisti. Sürüye yaklasinca devesini çökertip dizlerinden bagladi, yalniz bulunan Es’ile’ye seslendi: – Es’ile, beni reddetme. Seninle beraber olalim. Es’ile’nin cevabi makuldü: – Buradan derhal uzaklas. Iyi niyet sahibi isen babama müracaat et. Beni es olarak iste. O seni reddetmez. Fakat Hamele’de iyi niyet yoktu. Sadece geçici ve zevkli bir macera yasamayi düsünüyordu. Es’ile’ye dogru yürüdü. Es’ile, baska çikis yolu kalmadigini anlayinca bütün cesaret ve hiddetini toplayarak namusunu savunmaya karar verdi. Kapismada çok sürmeden Hamele’yi yere yatiran Es’ile: – Def olup gidecek misin, yoksa basini parçalayayim mi? dedi. Hamele söz verdi. Hemen def olup gidecegini söyledi. Ne yazik ki yatirildigi yerden kalkar kalkmaz hücumunu tekrarladi. Es’ile yine bir hamlede onu yere yatirdi. Hareketsiz hale getirerek teklifini tekrarladi. – Buradan def olup gidecek misin, yoksa su tasla basini parçalayayim mi? Bu zor karsisinda kesin söz veren Hamele, yine yakasini siyirdi. Ne yazik ki, sözünde bu sefer de durmadi, yalniz buldugu Es’ile’ye hücumunu tekrarladi. Es’ile güçlü ve hiddetliydi. Onu yere yikip gögsü üzerine çöktü. Basina yanindaki büyük bir tas parçasiyla öylesine vuruslar vurdu ki, mütecaviz Hamele, artik yerinden kalkamaz, kalksa bile hücumunu tekrar edemez hale geldi. Bundan sonra koyunlarini sürerek oradan uzaklasan Es’ile, böylece serefini korumus, namusuna leke kondurmamisti. Az sonra oradan geçen bir yolcu kafilesindeki Hüzeylliler Hamele’yi tanidilar. – Ne oldu sana böyle Hamele? dediler. Hamele: – Sormayin, devem beni yere atti, düsünce böyle oldum, dedi. – Deven burada dizlerinden bagli, su tasta da kan var, ayrica basinda da tasin açtigi yaralar görünüyor, deyince kizardi: – Ne diyorsam öyle, daha ne inceliyorsunuz, beni deveme bindirip evime götürün, dedi. Hamele’yi evine götürdüler. Birkaç gün yattiktan sonra iyi olma ümitleri kaybolmaya basladi. Kendisine sordular: – Basina bu durum sebebiyle ölüm gelecek olursa kimi dava edelim, kan diyetini kimden isteyelim? Titrek sesle açikladi: – Kanimdan, Es’ile’den baskasi sorumlu degildir. Bu cümle, Hamele’nin son sözleriydi. Basi yana düsüverdi. Hüzeyl ileri gelenleri toplanip Resûlüllah’a geldiler: – Oglumuz Hamele’nin kanini, Rasid ödeyecektir. Dava ediyoruz. Resûlüllah Hazretleri Rasid’i çagirtti. Rasid’in asil adi Zalim’di. Resûlüllah, Islâm’a girince Zalim ismini Rasid olarak degistirmisti. Durumu anlayan Rasid: – Benim öyle bir ölümden haberim yok. Ne gördüm, ne de isittim, deyince: – Ya Resûlâllah, Rasid’in kendi degil, kizi Es’ile’dir katil, dediler. Az sonra Es’ile yakalanarak getirildi. – Es’ile, bak senin Hamele’yi öldürdügünü iddia ediyorlar, ne dersin? Es’ile dalgin, ayni zamanda tereddütlü idi. Sadece: – Hiç kadin erkegi öldürebilir mi? diyebildi. Ancak bu sözün gerçek bir müdafaa olmadigini hemen anladi. Sonra vahiy gelerek Allah’in Resûlü’ne olayi haber verecegini de düsündü. Hadiseyi aynen anlatmaya karar verdi. – Üç defa üzerime yürüdü, iki defa yatirip söz aldim. Defolup gidecegine söz verdi. Kurtulunca üçüncü defa üzerime geldi. Ben de serefimi ve namusumu müdafaa için basini yaraladim, bana hücum edemez hale getirerek kaçip kurtuldum. Sonra ögrendim ki, o yaralardan ölmüs. Hüzeylliler hep birlikte bagristilar. – Suçunu itiraf etmistir, diyetimizi isteriz. Resûlüllah Hazretleri de kararini açikladi: – Es’ile namusunu müdafaa etmistir. Mütecaviz Hamele de kanini heder etmistir. Böylece dava bitmis, diyet ortadan kalkmistir. Hüzeylliler süklüm püklüm. Rasid ve Es’ile sen ve satir, evlerine döndüler. Asr-i Saadetten bir namusu koruma olayi böylece tarihe geçti, bize de ibretlerinize sunmak düstü. erkegin cezasi Hikayesi 21 Haziran 2010, Pazartesi günü  Hikayece eklenmiş ve 434  kişi tarafından okunmuştur.