Yaprak hayatta fedakar olmalisin. o zaman dünyada unutulmasin, seni hatirlayan birileri olur ya sevdigin yada sevildikleri... iki kiz arkadas ayni evde kaliyorlar, birinin adi ZELIHA, digerinin adi TUGBA. birde alt katta oturan yalniz bir genç çocuk. adi BIROL. iki kiz, çocukla arkadas oluyorlar. aralari o kadar iyi olur ki birisiyle duygulu bir yakinlasma olur. Genç ressamdir. Bir gün kizlardan biri hastalanir kendini yataklara atar. üsüttügünü düsünür ve fazla önem vermez hastaligina, oysaki çok sinsi bir hastaliga yakalanmistir ve arkadasi alt kattaki çocuga çagirir hizla merdivenlerden çikar çocuk, bir anda durur (ZELIHA) atesler içindedir ve titriyor. yanina gider elini sikar bir kaç kelime söyler ``cadi üsüttün mü `` diye söylenir. kiz gülümser, yarina bir seyim kalmaz diye konusur çocuga ve tugbaya. üçüncü gün olur kiz kötülesmis durumdadir. hemen doktor çagirirlar doktor kiza muane eder. doktor arkadasina allahtan umut kesilmez, belki onu hayata baglayan bir sey olursa hastaligi yene bilir der doktor. tugba odasina çekilir ve aglar çocuk ise balkona çikar rüzgara göz yasini deydirir. Zeliha o aksam hiç uyumaz, gece bitmemeksizin, gözlerini açmis agaca bakiyordu... zeliha arkadaslarini çagirir, gelirler. su parktaki agaci görüyor musunuz?. iste o agaçtan son yaprak düsene kadar hayatta olacagini söyler çocuk ve tugba hemen elinden tutar böyle düsünme lütfen derler. kiz basini sallar. Sanki hayatini o yapraga baglamisti. o gece sonbahar baslangicidir, siddetli bir firtina vardir agaçtaki yapraklar rüzgarin gücüne dayanamayip düsüyorlar. Kiz, günes yarin dogacak ama ben bur da olmayacagim, diye söylenmeye baslar. ve uykuya dalar çocuk hizla evine gider resim malzemelerini alir agacin yanina gider ve çikar agaca. hava rüzgarli oldugu kadariyla da soguktu. Çocuk o yapragin resmini çizmeye baslar elleri mosmor olur. Aci vermiyordu, o morlukla resmini bitirdi ve çizmis oldugu yaprakli resmi dala simsiki sarar ve evine gider. sabah olur ZELIHA uyanir hastaligini yenmis bir sekilde hemen çocugun yanina gider ama çocuk gün aksam gece yarisi çiktigi agaçta felaket sekilde üsütmüs ve yataga düsmüs konusamayacak durumdadir. hemen doktoru çagirirlar. çocuk Zelihadan bir bardak sicak su ister, Zeliha mutfaga gider suyu alir çocugun yanina yürümeye baslar, yaklastikça... bir anda elindeki bardak düser çocugun yanina kosar ellerini tutmaya çalisir yüzünü oksar ama çocuk hayattan ayrilmis, ruhunu teslim etmisti. Bir gün o agacin yanina gider ve yanina oturur. Geçmisi düsündükçe içi aciyordu ve agaca bakar dikkatine çeken bir yaprak olur o yaprak digerlerine benzemiyordu, agaca çikar ve bakar. Bir anda sok geçirir ve düsünür, anlar o yapragi birolun çizip asmis oldugunu, sirf onu yasata bilme ugruna kendi hayatini verdigini... Yaprak Hikayesi 28 Subat 2010, Pazar günü  Webmaster eklenmiş ve 580  kişi tarafından okunmuştur.