Su, kendine sirdas ariyordu
-Önce buluta verdi sirrini.
-Agir geldi sir buluta.
-Saganak saganak döktü suyun tüm sirlarini.
-Sonra göle gitti su.
-Ona anlatti derdini.
-Bu arada bulut suyun sirrini tekrar tekrar yagmur yapip, dolu yapip, kar yapip savurdugu için , zaman zaman tasiyordu
göl ve suyun sirri iyice açiga çikiyordu.
-Sonra nehre ulasti suyun sirri.
-Nehir aldi suyun sirrini çekti gitti.
-Dereye verdi.
-Dere biraz daha yavas olsa da nehirden , O da götürdü suyun sirrini bir baska bilinmeze..
-Çaglayanlar, selaleler,akarsular..
-Hepsi kayboluyordu bir anda.
-Sonra bir gün su takip etti dereyi.
-Dereye, okyanusa kavusunca farketti su, bütün sirlarinin akarsularla, çaglayanlarla,irmaklarla...
okyanusa tasindigini.
-Karar verdi su. Sirrini okyanusa verecekti.
- Öyle de yapti zaten.Tüm sirlarini okyanusa verdi.
-Artik suyun sirrini okyanustan baskasi bilmiyordu. >
-Ne tasti okyanus, ne bir baskasina tasidi suyun sirrini, ne de kurudu....
-Geçen karsilastik suyla.
-Bir bardaktaydi. -
-Suskundu.
-Çok ugrastim konusturamadim.
-Ben,tam giderken `` Dur !`` dedi ..su.
-Durdum!
`` Okyanus yürekli dostlar bulmadan sakin konusma! Tasiyamazlar ,kaldiramazlar senin yükünü,canini
yakarlar,utandirirlar....`` dedi.
