Sen hep mavi kal Sen Hep Mavi Kal     Elimde yalnizlik var.Gecenin soguklugu, sarkilarin hüznü.Sen yoksun ya artik, beni de yok bilsin dünya. Varligim sensiz bu kadar anlamsizken, hayata dair en ufak bir katkim olmayacak. Böylesine severken gitmen akil alacak sey degil, bu yüzden çalismiyor beynim.Sorular öylece cevapsiz bakiyor bana, oysa tutkunum sana…Gülüslerimin sebebi, kelebeklerimin kraliçesiydin, Simdi içimdeki bütün kelebekler sustu, çirpmiyor kanatlarini.Bir anlayabilsem ah bir anlayabilsem… Bu kenti seninle tanidim ben, seninle yasadim. Simdi Istanbul’u böyle sensiz görmek, böyle hüzünlü görmek, böyle bombos görmek acimi daha da Katliyor.Bilsen, kalbim nasil da agriyor…Bogaz’in bir yakasindan karsidaki isiklara bakiyorum, ne ay var ne yildizlar… Bir tepeden digerine, gidip geliyor gözlerim, , belki de senin isigini ariyorum. Bogaz, mutedil dalgali ama yüregimde kopan firtina, ask gemilerini batiriyor. Özlem hiç böylesine aci vermemisti bana.Seni özlemek tüketiyor, yiliyorum.Kaçip gidesim var Istanbul’dan.Kaçayim da menzilim yok ki…Nereye erecegini bilmeyen kendimi vuracagim sonunda. Yagmur baslar birazdan ben Istanbul yagmurunu bir tek seninleyken sevdim.Ama simdi bir tek damla bile düsse üzerime, gözyaslarim da akacak yagmurla birlikte, bunu istemiyorum.Sessizlik içimde büyüyor, bir ugultu oluyor, kulaklarimi kapiyorum.Ve ilk kez itiraf ediyorum, ben korkuyorum… Simdi sen kim bilir hangi kiyida, kimin türküsünü söylüyorsun.Kime açiyorsun yüreginin derinliklerini.Ve kimin için topluyorsun deniz yildizlarini¿ Yine de aldirma sen bana.Hayatta ögrenecegim çok sey varmis demek ki ögreniyorum.Bunlardan biri de sensizlige dayanmakmis, dayaniyorum. Benim de gemimin yelkenlerini sisirecek bir rüzgar çikacak bir gün.Pupa yelken, yol alacagim ask denizlerinde. Sevmek böyle bir sey iste, ask böyle bir sey.Gittiysen gittin, sana kizamiyorum. Benim isyanim kendime.Mutlu ol ay yüzlüm.Ve mutlu et sevdani. Ben yapamadiysam da askini yüzyillara tasiyacak bir kahraman bulursun elbette. Sana maviyi adamistim ya… Hep mavi kal sevdigim… Her zaman mavi…  Sen hep mavi kal Hikayesi 17 Nisan 2010, Cumartesi günü  Webmaster eklenmiş ve 366  kişi tarafından okunmuştur.