Askla ilgili hersey anlamini senle yitirdi
Çünkü sen gittin.
.....dün
Dün baska bir sehrin kokusunda denizi soludum özlemle. Ay denizin
tepesindeydi. Biraksalardi, kalsaydim kayaliklarin basinda.
Dalgalarin karsisinda, bütün dünya sirtimin arkasinda.
Dün, bugün, yarin. Aslinda ne zaman? Zaman ne? Zamanimiz ömrümüz
kadar ancak. Yasimizsa yasamisligimizdan daha az.
Yoktun! Hüzün sarkilari vardi dilimde, düslerimde. Gül bahçelerinin
kokusu sinmisti uykularima bilmezsin. Bir cümle degil ki asklar, bir
satir degil ki duygular. Düslerim kadar uzun olamaz ki bütün
yazdiklarim, yazilanlar. Umutlarim kadar büyük olmali sevgilerim.
Yazik seyler, bos inançlar, duyarsizlik. Hiç kimse degil herkes. Ama
birsey, tek bir sey için; Yasamak mümkünken yasamak için.
Düzgün alintilari var kararsiz yaratmalarin hayatimizda. Egri birsey
var aralarinda, isteksizlik gibi, yilmislik gibi. Bezgin bir görüntü
var yüzümde savasiyor da yeniliyor gibi.
O, benim! Yüzüm aydinlatiyor gerçekleri. Bir denemeydi yalnizca. Bir
yaz sicagi denemesi. Olasi bütün özgürlüklerle sarilmak günese.
Sahip oldugum bütün yalnizliklarla, yalniz kalmak o uzak deniz
sehrinde. Bir uzaklasmak çabasi kendimce. Bir boslugu dolu dolu
yasamak .
Sözcükler maviye boyandi uzaklarda, özlemler martilara yüklendi.
Orasi denizdi. Bir satir öncesiydi. Hiçbirsey eskisi olamazdi!..
Olmamaliydi. Varligini hissettigin ama yasayamadigin duyumsamalar
vardir. Aslinda gerçektir, aslinda yasanasidir, aslinda senindir.
Ama buna hazir degilsindir bütünüyle. "Bu bir baslangiç olmali"
diye düsündügün sey ne kadar somutsa, sen de o kadar soyutsundur.
Seni gerçekten rahatsiz edense; bir sebep bulamayisindir
davranislarina.
Belki sebep oradaydi, yalnizca sen göremiyordun. Bir isimdi belki,
bir geçmisti, geçmisindi, öncendi; düsünmekten korktugun. Tekrar
yasamaya cesaret edemedigin bir süreçti.
Bekledin öylece ve beklemeye aldigin diger hersey vardi bir yanda,
ben gibi. Ve aslinda nedir olmasi gereken, yapman gereken bilmeden.
Dünyanin en tepesinde ve yalniz olmayi düsleyerek bakiyorum günese.
Yalnizca bir bakis uzakliginda mavi. Suda mavi, havada mavi.
Gördügüm ve düsündügüm hersey biraz mavi.
Sessizligi çözen dalga sesinde uyaniyor gerçekler uykusundan. Bu
umutsuzluk: Gerekçesiz geç kalmasi yasamin anlaminin...
Kapali kapilarin ardinda kaldi yürekler
Yazamadi siirini, söyleyemedi sarkisini sözcükler.
Siz, genis zamanlar umuyordunuz,
çirkindi dar vakitte bir sevgiyi söylemek.
Ama hep dardi vakitleriniz
çünkü yüreginiz dardi sizin.
Bana hiç sevmediginizi söyleyin...
Ve sen, çocuk düsleriyle yarattigim sevgili, yalnizligi seçiyorsun
belki zorlayarak kendini. Gidip de bir daha dönmedigindir, ardinda
kalan. Sirasiz yasadigin bütün o sevgiler bosluklarini tamamlayacak
hayatinin. Oysa koparip almaliydin kendini bütün o yanilgilardan.
Hiç konusamadiklarimizi yaziyorum simdi. Gidiyordun. Gidiyordun
zaten. Gidiyordun sen. Hiç yasamadiklarimizla gidiyordun. Hep
yapmayi isteyip de yapamadiklarimizla. Daima erteledigin herseyle
birlikte gidiyordun.
Seni degil kendimi son kez ugurluyordum. Giden bendim aslinda. Sen
kaldin. Sen hep o sende kaldin çünkü. Bütün çeliskilerinde, bütün
korkularinda kaldin.
Çok zaman geçmedi. Yalniz kaldi, konusamadi, içine döndü bir çiçek.
"Bosuna bir bekleyis." dedi bütün dünya, inanmadi. "Anlayacak"
dedi. "Anlamali sevginin gücünü."
Izleri bile kalmadi seninleligin. Hevesleri yok ettin ya, umutsuz
kaldi gözler, aglayamadi bile.. Yoklugunla bitti sözcükler. Sen
gittin.
Ayni sonlarin devaminda ayni baslangiçlari yasamamak için
ögrenmeliydin bazi seyleri.
Birgün kendi gökyüzüne bakarken, hatirlayacak misin söylediklerimi?
"Sevmek yürek ister. Sevgi yüregini ister, vermelisin. Sevgiye
yüregini vermelisin!"
Yarin uyanacagin yeni gün, yeni biri olmayacaksin. Ne yazik, dünya
da ayni dünya olacak. Degisebilecek tek sey yasama bakisin olabilir.
Iyimserligin ve kötümserligin çok ince bir çizgide ayriliyor
birbirinden. Bu içindeki sevgi çokluguna bagli. Mutlu yada mutsuz
olabilirsin. Yasaminin anlami kendi içinde sakli, aramaya hazir
misin? Aramayi ister misin? Sen ne kadar sensin, bu ne kadar senin
yasamin? Gördügüm sensin. Ya göremedigim sen? Bulmaya çabaladigim
fakat bulamadigim sen... Ulasamadigim sen...
Çok seyi göze almistim oysa. Yikintilarin ardindan yine yeni bir
savasi bile. Sen de savaslardan geliyordun çünkü. Yaralarin vardi,
anliyordum. Olabilirdi, yapabilirdik. Korkmasaydin, vazgeçmeseydin.
Bugün sana bunlari yazarken düsündüklerim, düslediklerimin yarisi
bile degil. Izin verseydin.. Paylasabilseydim. Anlatabilseydin.
Dinleseydim. Söyleseydin!.. Söyleyebilseydin..
"Umut ettigim kadar olabilir miydi" diye düsündügümde, bir neden
bulamiyorum. Ve sen ayrintilari nasil gözardi edebildin vazgeçerken?
Yasadiklarimi, düsündüklerimi, ben kadar yakin hissederek paylastim
seninle. Belki alisik olmadigin kadar güvenerek. Içimden geldigi
gibi, öylece. Ne yapayim ben böyleyim. Bu hataysa eger, daha önce de
ayni hatayi yapmistim. Keske anlasaydin... Sevgiyi bu kadar kolay
harcayamam ki.
Bir uzun yolun ortasinda, kendi dogrularimdan yada yanlislarimdan
vazgeçmeyi düsünerek gitmistim sana. Ya sen bana gelmeyi
basarabildin mi? Kendinle hesaplasmalarin vardi: Kabullenemeyisler,
zorlamalar, geriye dönüsler, dönemeyisler... Bir gelecek endisesi
tasiyordu korkularin pismanlik duymamak için. Peki ya kaybetmek
korkusu yok muydu içinde? Kendi kendinden kaçiyordun. Kendi
sevgilerinden. Sevgi sadakat ister, ona sadik kalmaliydin.
Yarin bunlari hiç düsünmeden yasiyorken, bütün gerçekligin yigilacak
üstüne, belki hiç anlamayacaksin neden bittigini. Buna izin
vermeyecek etrafina ördügün duvar. Dün de o duvar vardi, yarin da
olacak. Sen onu yikmadigin sürece, o seni gizleyecek ardinda.
Dün ardarda yasadigimiz yanlislar için geçmisi yargiladiysak eger,
bugün de aynisini dün için yapacaktik. Bu yüzdendi, bugünü dogru
yasamak çabasi. Bu yüzdendi, seslenisim. Bu yüzdendi, sessizce
gitmeyisim...
Yildizlari gördüm denizin hemen üzerinde. Yanyanayken, binlerce
kilometre uzaklardi birbirlerine. Gözlerimde aç bir tebessüm, bir
kez daha yanildigimi gördüm yalnizligimda. Bosuna bir çaba gördüm
umutsuzlugunda. Sende ben, geçmisimi gördüm, dünü gördüm.. Dün sen o
geçmise gömüldün
