Sakin elimi Birakma SAKIN ELIMI BIRAKMA… Ilk rüzgarla gelen bir müzik sesiyle daliverdim uzaklara; "Asik olmak günahsa ben bir günahkarim, pisman degilim tanrim…" diyordu yumusak bir ses… bir sizi saplandi ilk önce kalbime… sensizlik yüregimi yakiyordu, sana hasrettim… sari kurumus yapraklar arasinda yürürken rüzgarin yüzüme vurmasiyla kokunu duydum sanki… yalnizdim… mutsuzdum, sen yoktun… ebediyen gitmistin… Simdi yanimda olsaydin kollarinla beni sarar, yüzüme dagilan saçlarimi parmaklarinla düzeltirdin.. iki taraftan kulaklarimin arkasina sikistirir, "Böyle daha güzel askim"derdin… yüzüme düsen saçlarima tuzlu gözyaslarim karisiyor simdi. "Sakin ha aglama, seni birgün bile aglarken görmek istemiyorum" derdin bana… simdi bir yerlerden bakiyorsa gözlerin üzülüyorsundur… ama gözyaslarima söz geçiremiyorum sevgilim... Hani biz sonsuza kadar mutlu olacaktik? Hani birbirimizi terketmiyecektik? Neden beni tek basima birakip gittin askim.? Kaza haberin geldiginde inanamadim… evimizden nasil çiktigimi bile hatirlamiyorum… hastanede seni öyle kanlarin içinde baygin bir sekilde görünce dünya basima yikildi… elini tuttum ve sen gözlerini açtin "Sakin ha! Sakin elimi birakma" dedigin zaman bile "Gözlerindeki ormanda yagmur yagmasin" dedin… yanaklarimdan süzülen sicim gibi yaslar yüzüne döküldügünün farkinda bile degildim.. ameliyathanenin kapisina kadar elini hiç birakmadim ve mecburen elini ayirdilar benden… saatlerce o odada kaldin… çiktigin zaman komadaydin… doktorlar ümitsizce gözlerime bakiyordu… seni odana ¤¤¤ürdüler.. neydi, neden o makinalari vücuduna baglamislardi.? Sen yasayacaktin.. beni birakmayacaktin yemin etmistin..yavasça elimi elinin üzerine koydum.. hiç kipirdamiyordun… günlerce basucunda bekledim… farkinda bile degildin… hep uyuyordun… yaninda seni beklerken; geçirdigimiz günler bir film seridi gibi gözlerimden geçti… beni kizdirmalarin, sinirletmelerin ve ondan sonra gönlümü almak için bütün evi ben yokken çiçek bahçesine çevirmen… dogumgünlerimizde birbirimize aldigimiz müzik kutulari… hani son dogumgününde sana mavi bir kazak almistim da hemen giyip mankenlik yapmistin ya ve ben seninle dalga geçmistim sen de pastayi alip yüzüme yapistirmistin ve sonra da bütün evi pastayla alt üst etmistik… ne kadar deliymisiz, ne kadar asikmisiz… mavi kazagini son gördügümde kanlar içindeydi.. kaza günü onu giyiyormussun meger… çok sinirlettin beni, nasil çikacak simdi kazaktaki kan lekeleri? Olmadi simdi, iyilesir iyilesmez kazagini sen yikayacaksin.. onu sana ben aldim atmak olmaz ki… Hala uyanmadin… bir hafta geçti hiç bir kipirti yok…doktorlarin biri gidiyor biri geliyor.. söyledikleri hiçbirseyi artik anlamiyorum.. bu arada o yagmurlu gün geldi aklima.. bisikletlerle yaris yaptigimiz o gün.. hani ani bir yagmur baslamisti da eve zor yetismistik.. balkonda durup yagmuru izlerken bir gün bebegimiz olursa ismini Yagmur koyalim demistik… bizim yagmurumuz yaz yagmuru olsun demistik… Ve bir gün daha geçti iste, yaninda sen o yatakta hareketsiz yatarken bir gün daha geçti… elim elinde.. ve basim yatagin yaninda, kendimden geçmisim.. ve aniden elin elimde kipirdadi.. aniden kirmizi, sis gözlerimi sana çevirdim… ve gözlerini açtin… o halinle bile gülümsüyordun bana… dudaklarina küçücük bir öpücük kondururken sessizce gözlerimden yine bilinçsizce tuzlu gözyaslarim dudaklarina düstü… kizar gibi yine baktin bana… "Tamam" dedim "Aglamiyacagim…" Gözlerime baktin bugulu… hiç beklemedigim bir anda dudaklarin kipirdamaya basladi "Affet beni" dedin, "Birbirimizi terketmiyecektik, hala daha da seni terketmedim ama…." dedin ve gerisini duymak bile istemiyordum, parmaklarimla dudaklarini kapattim, "Konusma, yorulma, sonra konusuruz" dedim ama basinla "Simdi" dercesine isaret ettin… "Sehre inmistim, yildönümümüz için begendigin tek tasli pirlanta yüzügü alacaktim, aldim da… yaninda 25 tane gül vardi, arabanin torpido gözünde yüzügün, koltukta da güllerin vardi" dedin… ve devam ettin "Hayatimda geçirdigim en güzel yillari seninle paylastim, gözlerim, kalbim hep yaninda olacak, arabadan emanetlerini almayi unutma" dedin bana… gözlerimdeki yaslari artik durduramiyordum… "Bir dahaki sonbahara yürüdügümüz yolda yanliz yürüyeceksin ve çok güçlü olacaksin, beni affet askim seni bensiz birakiyorum, seni canimdan çok seviyorum, son bir öpücük ver bana" dedin ve bir elim elinde bir elimle alnini oksarken istedigini yaptim dudaklarin sicakti ve aniden makineden ince bir ses geldi, elin elimden kopuverdi…. Gözlerin yavasca kapandi…. Doktorlar kosup geldiler… öylece orda kaliverdim hareketsiz kaldim, donmustum, sen yoktun artik… doktorlar seni .ürdüler… artik sen yoktun, yanlizdim.. Ve simdi sensiz geçen ilk sonbahardayim… yürüdügümüz yolda kurumus yapraklarin arasinda tek basinayim. Arabadan bana getirdikleri emanetlerimin biri evde digeri parmagimda… yüzügünü yasadigimi sürece parmagimdan, güllerini yatagimin yanindan hiç ayirmayacagim… mavi kazagini yikadim, temizledim… yastiginin üzerinde duruyor.. Hazan mevisimi, hüzün mevsimi… ask mevisimi.. ayrilik mevsimi… Kulagimda bana söyledigin sarkiyla yürüyorum tek basima söz verdigimiz gibi sari yaprakli yolda...``SANA RÜYA DIYEMEM, SENDEN UYANAMAM KI NEREDE OLURSAN OL, SENINLEYIM BEN SANKI BULUTLU GÜNESIMSIN, SEVGILIMSIN BENIMSIN YAZ YAGMURUM, KIS GÜLÜM, NESEMSIN KEDERIMSIN SENINLE DOLU DÜNYAM, GÜNDÜZÜM GECEM SENSIN ÖLSEMDE AYRILAMAM, BENLIGIM RUHUM SENSIN..."Biliyorum her an her saniye benimlesin, beni izliyorsun. Iyi ki sarkilar var ve siirler. Sen sözünü tutmadin, beni birakip gittin. Ben de tutamiyorum ve disima degilse de içime hiç durmadan agliyorum. Belki birgün askim... Bu yagmurlar diner ve biz yine birlikte oluruz hiç ayrilmamacasina. "HER YERDE HATIRAN VAR, HERSEY SENINLE DOLU HERSEYDE SENIN IZIN, BU YOL ASKININ YOLU ALAMAZ BIN SEVGILI KALBIMDEKI YERINI SANKI IÇIMDE AÇAR BU SARMASIK GÜLLERI...."Iyi ki sarkilar var... Sakin elimi Birakma Hikayesi 6 Agustos 2010, Cuma günü  Hikayece eklenmiş ve 443  kişi tarafından okunmuştur.