Hz. Musa Aleyhisselâm zamaninda evliyaullahtan ve mesâyihi kiramdan ve büyük ulemadan Belam Bin Bâûr isminde bir kimse vardi ki, duasi kabul olunur, mürsid-i kâmil, fazilet ve marifet sahibi bir zat idi. Tam 400 yil gece-gündüz Cenabi Hak`ka ibadet etmisti. Hatta zaman olurmus ki bir secdede dört gün dört gece durur, tesbih ve tahmid okurmus. Hak Celle ve Âlâ Hazretlerinin vahdaniyyetine dâir 700 tane kitab te`lif ve tasnif etmis. Ve mihrablarinda oturup daima insanlari irsad ile mesgul olurmus. Bazan da 700 müridi ile birlikte havada uçarlarmis.
Iste bu vasiflarda bir kimseyi, Cenabi Hak ibadetinden reddedip, günese tapan kâfirlere ilhak eylemis. Nitekim Kur`an-i Kerim`deki «Femeselühû Kemeselil-Kelbi» âyet-i celîlesi bunun hakkinda oldugu tefsirlerde yazilidir.
Bu kissanin tafsili ise söyledir:
Hz. Musa Aleyhisselâm, Sam tarafinda bulunan kavm-i cebbarin ile harbetmek üzere, Cenabi Hak tarafindan memur edilir. Benî Israil ile beraber Tur dagindan hareket ederler. Benî Israil 12 kabile olup her kabilede 50 ser bin kisi bulunmakla 600 bin kisi idiler. Hz. Musa Aleyhisselâmm böylece Sam havalisine hareketini, kavm-i cebbarin haber alir ve hemen seyh Belam`a müracât ederler. Zira ekserisi Belam`in müridleri ve halifesi idiler.
Hz. Musa Aleyhisselâmm Sam tarafina gelmesine hased ederler. Iblis aleyhillâne de Belam`a:
- Eger Musa bu tarafa gelirse, o peygamberdir bütün insanlar O`nun yanina giderler, sizin ise evvelki ragbetiniz kalmaz diye, bir takim igva verir. Aralarinda Seyhe çok muhabbetli olanlardan bir kaç tanesi, sûret-i Hak`tan gözükerek:
- Seyhimiz, efendimiz, Hz. Musa bu tarafa geliyormus. Pek âla, ve lâkin onlar tamamen askerdirler. Bizim ise memleketimiz onlari idareye tahammül edemez. Azizlerimiz zelîl ve memleketimizde kitlik vaki olur. Lütfen siz, gelmemesi için dua edin, diye çok ricada bulunurlar.
Fakat seyh buna asla riza göstermez ve O peygamberdir. Onlarin, seyir ve hareketi vahy-i ilâhî iledir. Bu hususta, onlarin gelmemesine dua etmek, azginlik ve âsi olmaktir. O ise büyük bir peygamberdir. Hepimizin peygamberi ve seriati ile de âmil oldugumuz halde, aleyhine ve takdir-i Hak`ka muhalif dua etmek kötü bir netice meydana getirir. O`nun gelisinde bereket vardir. Sayesinde bizler de rahatlariz diye, bir hayli nasihatlar ederek hepsini, men ve def eder. Onlar seyhi ikna etmeye bir türlü çare bulamayinca baska yollar aramaya baslarlar.
Seyhin gayet güzel, o civarda hiç emsali olmayan bir ailesi vardir. O`na hediye tarzinda bir kisim kiymetli ve nadide seyler ile kumaslar getirip:
- Ey bizim muhterememiz, vilayetimizde Hz. Seyhten ulu kimse ve senden iyi bir hatun daha yoktur. Hz. Musa, bu diyara dogru gelmektedir. O peygamberdir, geldigi zaman bütün insanlar O`na giderler. Hz. Seyhin izzet ve hürmeti ve sizin de ragbetiniz kalmaz. Seyh Hazretlerine ifade ettik razi olmadilar. Lütfen seyhin izzeti ve sizin hürmetiniz için, Hz. Musa`nin gelmemesi için Seyhe dua ettirin. Dualari müstecab oldugu süphesizdir. Eger dua ettirir iseniz, nihayetsiz mal toplayip, zat-i muhteremelerine takdim için gayret gösteririz derler. Ve kadini razi ederler, Iblis aleyhillâne de igvasi ile ikna ettirmeye söz vererek, gece - gündüz seyhe sûret-i Hak`tan bazan lütuf ve bazan da aglamak ile, her nasilsa igfal eder ve Hz. Musa Aleyhisselâmin Tur dagindan hareketini haber alan Seyh Beham, artik kâmil oldum zanneder. Kalbi marifet-i ilâhî`den ve esrar-i vahdaniyetten habersiz olarak, ettigi ibadetlerde iblis gibi istidrac ettigini idrak edemeyip ucub ve kibir sahrasinda nefsu hevasina uyar. Bunlardan baska akli noksan olan kadinina da tam muhabbet besleyip O`nun rizasini Hak`kin rizasina tercih eder ve benim duam dergâh-i izzette kabul olunur diyerek dua edecegine söz verir.
Siir:
Kadina meyi edip sevmek, hakikatte hamakattir.
Ki onlara gönül vermek, seriatta sefahettir.
Iblis, Seyhin Hak`ki gören gözü önünü kadin vasitasi ile örttü. Ve Seyh gayret-i cahiliyye kusagini beline kusanip, nefsi emmaresi ile mücadeleleri de birakarak, Salihiyye daginda dua etmek üzere yola çikti. Giderken:
- Ey Seyh, nereye gidiyorsun, geri dön. O, Hak`kin emri ile gelen Kelîmullah`tir. Gerçi duan dergâh-i izzette makbuldür ve lâkin sonu hayir degildir. Iblis gibi nedamet çekersin, diye gizliden ses gelir.
Seyh bir miktar durur. Fakat gayret-i cahiliyyesi ile" ve vefasiz kadininin muhabbetini, iblis kalbine ilka etmekle, bu nida-yi Hakîkate uyanamayip yola devam eder. Bir müddet gittikten sonra havada uçan kuslar açik bir lisan ile:
- Ya Seyh, nereye gidiyorsun, geri dön. Hepimiz, Ulûlazîm Rasûlü Âzam olan Hz. Musa`nin gelmesine ve bu diyari sereflendirecegine seviniyoruz. Allahu Teâlâ Hazretlerinden kork. Son pismanlik faide vermez, dedikleri zaman seyh bir miktar daha durur ve söyle düsünür:
- Ben iblisin ve kadinin yanina ne yüzle giderim. Bir kisim kuslarin sözleriyle mi döneyim. Sonra tevbe ve istigfar ederim, nasil olsa dergâh-i Hak`da kabul olunur.
Böylece yine yoluna devam ederken, agaçlar açik bir lisan ile:
- Ya Seyh, nereye gidiyorsun, Allahu Teâlâ Hazretlerinin rizasina muhalif harekette bulunma. Sonra pisman olursun. Iblis ne derece yakin iken nasil reddedildi ve melun oldu. Sonunda harab olursun, geri dön. O gelen Hz. Musa`dir. Bizler O`nun cemâline âsigiz. Rizâya aykiri dua etmek senin fazlina ve takvana yakismaz, derler
Fakat iblis aleyhillâne her taraftan O`nu sarmistir. Bunlardan hiç birisi kulagina girmez ve merkebini dövüp yoluna devem etmek isteyince bu defa de merkebi asla yerinden hareket etmeyip, açik bir lisan ile:
- Ey âsi ve azgin insan, Cenabi Hak`kin emri ile gelen Kelîmullah`tir. Bütün mahlukat O`nun gelisine sevinirken sen, gelmemesi için dua etmeye gidiyorsun. Akibetinin iblis gibi olacagi açiktir. Beni de âsi etme. Öldürsen bir adim bile ileriye gitmem, der.
Bunun üzerine, gözleri örtülen o seyh inad eder ve merkebinden iner, yürüyerek dua mahalline gider ve duasini yapar. Cenabi Hak hikmeti üzere duayi kabul buyurur. Seyh de dönüp akli kisa kadinina ve müridlerine bunu haber verir. Hep birlikte sevinirler.
Gelelim Hz. Musa Aleyhisselâma.
O Sultan-i Azîm de kavmi ile beraber Tur dagindan kalkip Konkoçe sahrasina gelmislerdi. Seyh-i habisin duasi da tam o zaman kabul olunmustu.
Hz. Musa Aleyhisselâm ertesi gün kavmi ile beraber hareket ederler ve aksama kadar yol giderler. O gece istirahat etmek için konaklayip, sabah kalktiklarinda, kendilerini tekrar hareket ettikleri yerde bulurlar. Sahih rivayete göre bu hal tam 40 gün devam eder.
Nihayet Hz. Musa Aleyhisselâm Cenabi Hak`ka teveccüh edip «Ey bütün sirlari ve gizlilikleri bilen Rabbim! Emrine uyarak gaza etmek için bu sahraya kadar geldik. Bu kadar zamandir ilerlemek için gayret ediyoruz, fakat bir türlü oldugumuz yerden ileriye gidemiyoruz. Bunun hikmeti nedir? diye münacatta bulunur. Allahu Teâlâ Hazretleri de:
- Ya Musa! Kavm-i Cebbarin büyüklerinden duasi dergâhimda kabul olunan Belam, senin o diyara gitmemen için dua etti. Iste bundan dolayi siz o sahradan ileriye gidemiyorsunuz, buyurdu. Hz. Musa Aleyhisselâm:
- Ya Rabbî! O Belam`in çok sevdigi ne ise, senin emrine muhalefette bulundugu için, onu al, diye tazarrûda bulunur.
Böylece, biçare Belam`in duasi kendi aleyhine döndü ve Cenabi Hak O`nun en sevdigi seyi olan imanini aldi ve son nefesinde imansiz olarak gitti.
Rivayet edilir ki, Belam`in cennetteki makami, Eshâb-i Kehfin köpegi olan Kitmir`e verilmistir. (3)
Kaynak: Büyük Dini Hkayeler, Ibrahim Siddik Imamoglu, Osmanli Yayinevi
