Bana Gelen Bütün Yollar Kapali mi?
Günlerden Pazar, her yanimizi kar kaplamis. Disari çikilmiyor, beyaz bir engelimiz var. Istanbul üsüyor.
Bana Gelen Bütün Yollar Kapali mi?
Içimi garip bir sikinti kapladi. Aslinda en çok kari severim ama bu sefer durum farkli. Yar yolu gözlerken, kar ancak hasreti arttiriyor.
Pazar günü, herkes evinde, ailesiyle, sevgilisiyle oturuyor. Sarkidaki gibi; bir ben uykusuz, bir ben huzursuz, bir ben çaresiz, bir ben sensiz…
Gelemezsin biliyorum, bana gelen bütün yollar kapalidir. Biliyorum da, aklima takilan su; açik olsaydi gelecek miydin? Ne kadar çok bahanen var artik. Gelmesen de kusur bulunamaz.
Içim parçalaniyor yalniz geçirdigim, o koyu ve soguk gecelerde. Tenini, sesini, kokunu bile özlüyorum. Tuhaf degil mi? Herkesin farkli bir kokusu var. Yataga, yorgana, yastiga sinecek kadar da güçlü üstelik.. O yüzden artik yatakta uyumuyorum. Salondaki koltuk daha konforlu degil ama en azindan senin kokunu tasimiyor.
Geceleri kabuslar görüyorum. Hep sana bir sey oluyor. Basina kötü seyler geliyor. Neden böyle rüyalar gördügümü bulmaya çalisiyorum. Sanirim bana ihtiyacin olmasini diliyorum. Hastalansan kim bakar? Ben!
Yeni yilin yeni zamanlarindayiz. Seneye nasil girersen öyle geçermis. Ben sensiz girdigime göre…. Simdi bütün yili böyle hasretle mi geçirecegim? Olsun yakinda dogum günüm var. Pastami üflerken dilek tutarim. Elimde kalan son kozum bu. Kabul olursa ne ala!
Bazi seyleri ne kadar çok istesek de, olmamasini nasil yorumlamaliyiz? Bizim için hayirli degil mi? Daha kötü gelisecek olaylarin ön engeli mi? Evren hep bizim iyiligimiz için mi çalisiyor?
Bu sorular insanin kafasini karistirsa da, kalbe pek etkili olmuyor. Aslinda iki çesit insan var. Amerika’yi tekrar kesfetmeye ihtiyaç duymayan, büyük lafi dinleyen, daha önce ayni yoldan geçmislerin ögütlerine kulak verenler var. Bir de, gidip duvara çarpmadan anlamayan, mutlaka kendi yasayip anlayan, aci çekmeden ögrenemeyenler var. Ben ikinci gruba dahilim.
Ileride yasayacagimiz daha kötü seyler olsa da, seni yasamadan tüketemiyorum. Aklimin, kalbim üzerinde hükmü yok. Hatta çogu zaman kalbim var da, aklim hükümsüz. Mantigi saymiyorum bile!Bundan sonra ne olacak bilmiyorum. Ben hep seni diliyorum. Dualarimi seninle yaslanilacak bir yasam için ediyorum. Sonunda ya duama cevap, ya belami bulacagim. Yasayip görecegiz ama kar simdilik yüregimi sakinlestirdi. Nasilsa bana gelen bütün yollar kapalidir…
