Besmele Bisrî Hâfî yol kesici bir kimse olup yaninda bir takim güzel sesli hafizlari gezdirirmis. Gittigi sehirlerde o hafizlara Kur`an-i Kerim okutur ve bütün insanlari bir yere toplarmis. Insanlar Kur`an dinlemek için toplandigi ve herkesin ask ve sevkle dinlemeye basladigi sirada, kendisi kalkip sehirden disariya çikar ve tenhada yakaladigi kimseleri soyarmis. Bir gün yol üzerinde ve toz toprak içinde bir kâgit bulur. Bakar ki kagitta «Besmele-i Serif» yazilidir. Hemen alir, tozlarini temizler ve bir miktar da güzel kokular sürerek yüksekçe bir duvarin üzerine koyar. O diyarda zühd ve takvasi ile meshur olan bir zat, o gece rüyasinda üç defa Hak Celle ve Âlâ Hazretlerini görür ve Hak Teâlâ Hazretleri O`na hitaben: - Ey kulum! Bisri Hâfî`ye git. O bizim ismimizi tazîmen kaldirdi, biz de O`nun ismini kaldirdik. O bizim ismimizi aziz etti, biz de O`nun ismini aziz ettik. O bizim ismimizi güzellestirdi, biz de O`nun ismini güzel kildik, böylece kendisine söyle, haberi olsun, buyurulur. O zâhid de hemen Bisri Hâfî`nin evine giderek kapiyi çalar. Kapiyi bir cariye açar ve ne istedigini sorar. O da cariyeye söyle sual eder: - Bu evin sahibi, köle midir, âzadli midir? - Âzadlidir. - Âzadli böyle mi olur? Sonra cariye içeriye gider ve olanlari haber verir. Bisri Hâfî de hemen yalin ayak ve basi açik olarak kapiya gelir ve: - Ya Seyh! Cariye hata etmis. Bu evin sahibi, bütün insanlarin en âsi ve günahkâr olanidir, der. Bunun üzerine zâhid, rüyasini anlatir. O anda Bisri Hâfî`nin kalbine hidayet ve inayet yetiserek, sevk ve muhabbet dolar. Tam bir ihlas ile tevbe eder ve derhal mürsid aramaya çikar. Çikarken cariyesi: - Ey efendi, biraz dur da basligini getireyim. - Hayir duramam. Zira Cenabi Hak, beni böylece davet etmis, der ve öylece yola düser. Ve nihayet bir mürsid-i kâmile baglanarak, evliyanin büyükleri arasina katilir. Tebsira-i Evliya isimli kitabta pek çok kerametleri anlatilmistir. Onlardan birisi de sudur: Seyahati zamaninda bir gemide giderken, gemi içinde büyük hâcegân ve tüccarlardan çok kimse olup, birisinin kiymetli bir mücevheri kaybolur. Içlerinde Bisri Hâfî`den baska eski elbiseli kimse olmadigindan, O`nun aldigini ümid ederler. Ve sana daha güzel elbiseler verecegiz diye soyup aramaya basladiklari zaman, Bisri Hâfî Hazretleri geminin kenarina gelerek: «Ey baliklar bir cevher getirin.» diye çagirir. Hemen bir çok balik agizlarinda cevherler olmak üzere geminin yanina gelirler. Daha sonra hâcelere hitaben: - Kaybolan cevheriniz kadar bunlardan alin, der. Onlar da bu hali görür ve cevherleri alarak, kendisinden özür dilerler. Birisi de sudur: Bisri Hâfî`nin dünyadan irtihaline kadar, ayaklarina pislik bulasmasin diye, Bagdat`da hiç bir hayvan sokaklara bevl etmemistir. Bir gün bir sipahinin ati bevl ettigi zaman, halk feryad ederek «Bisri Hâfî ya sehirden gitmistir veya vefat etmistir.» dediler. Evlerine gidip baktiklari zaman, hakikaten o irtihal etmisti... Besmele Hikayesi 21 Haziran 2010, Pazartesi günü  Hikayece eklenmiş ve 393  kişi tarafından okunmuştur.