Aze ile berdan Asirlik sevdalar gördü bu topraklar.Yok sayilmis kültürleri,dillerine ragmen...Ve bu topraktan yükselen her çiglik sevdaya bir nefes daha katti.Yasamanin yoksullugu içinde hiç vazgeçmediler umut etmekten.Tarihin tozlu sayfalarinda kimsesizliklerine terk edildiklerinde onlar aslinda yeniden geliyordu..Dillerind e türküleri,yüreklerin de bitmek bilmez sevdalari ile.. Yok olmasi da mümkün degildi aslinda,kanlarinda hizla dolasiyordu bu ates..Sevdalari için daglari mesken bellemislerdi..Yorul madan,umutsuzluga düsmeden dolastilar her karisini bu essiz kayaliklarin..Çogu oralarda can verdi ama dönmedi sevdalarindan..Ve her biri nesilden nesile yayilacak destanlar yazdi bu topraklarda sevdaya dair.. Iste bu destanlardan biriydi Aze ile Berdan`in ki..Ayni toprakta,ayni acilarda yesermis iki yürek,iki dinmez ates..Onlarin öyküsü birçogununki kadar ünlü olmadi belki ama digerlerinden daha az hüzünlü de degildi.Mutlu sonla biten ask türküleri sadece sehirlerde olurdu.Onlarin daglarinda,törelerin de mutlu sonlar olmazdi.. Aze; üç köyün heybetli agasi Haydar`in nazli kiziydi..Her gün batiminda sonu görünmez sofralarin kuruldugu,misafirin eksik olmadigi bir aga evinin kiziydi Aze..Anasi karli bir kis sabahinda dayanilmaz sancilarla kivranirken ve sikarken dislerini bagirmamak için siktigi dösegi parçalarken geldi dünyaya..Aga oglan istemisti ama olmadi.. Delal kadinin yapacak bir seyi de yoktu.Utancini aldi basti bagrina,ilk sütünü dogururken dökmedigi gözyaslariyla verdi Aze`nin agzina..Töreler agirdi..Delal kadin acili..Aga kabullendi Aze bebegi.Kabullenmemek te mümkün degildi.O boncuk gözleri,gece karanligi saçlari nasil olurda görmezden gelirdi.Çok geçmeden baba kiz at tepelerinde birlikte gezer oldular.Aze`nin ardindan gelen üç nur topu gibi oglan bile vazgeçirememisti aganin sevgisini..Zordur o töreler arasinda baba-kiz iliskileri.. Birde Berdan vardi ki...Yagiz,yüregi berk bir delikanli..Sesi çiglik olurdu rüzgarda,gezdigi yollar bahar..Bir türkü söylerdi ki bütün dag köyleri irkilirdi uçurumlarda yankilanan sesiyle..Çobandi babasi gibi.O koca köy sahibi aganin emrindeki bir çoban..Anasinin gözbebegi,babasinin tek umudu... Daglarda kardelenlerin yüzünü göstermeye basladigi zamanlardi.Aze`nin yüregi daglardi..Ne vakit daglara çiksa bir ceylan olur her kösesini gezerdi.. Berdan uçurum basinda türkü söylerken Aze ile göz göze geldi.Ayni köydeydiler ama bilmediler hiç birbirlerini..Sesi kesildi Berdan`in,suskunlugu çiglik oldu dagda..Aze uçurum kenarinda bakmakla yetindi sadece..Döndü arkasini kosarak uzaklasti oradan.. Berdan öylece kaldi.Gördügü düstü;güzel ömürlük bir düs.. Aksam eve vardiginda anasina anlatti gördügü düsü.Anasi ``ogul rüya görmüssün`` dedi.Berdan Ne gördügünü biliyordu..Aze baska bir diyarda baska düslerdeydi.. Her gün gitti Berdan o uçurum kenarina yeniden gelecek diyerek..Adini,kim oldugunu bilmedigi ceylana vurulmustu.Aze hiç gitmedi o uçuruma bir daha..Gitmedi gitmesine ya yüregindeki ates her gün biraz daha büyüdü.At tepelerinde dört nala geçtigi patikalardan sevdasi yayildi dört yana..Yüzüne sürdügü hüzün sevdanin hediyesiydi..O nese dolu kiz gitmis düsler içinde yasayan bir sevdali gelmisti.. Bir sabah aganin evine emir almak için gitti Berdan..Usulca kapilar açildi.Ilk kez girdigi bu kapinin ardinda onu bekleyenlerden habersizdi..Basini kaldirdi söyle bir süzdü etrafi.Bahçenin dört yaninda yasini tahmin edemedigi kavak agaçlari vardi..Insani sarhos eden çiçek kokulari..``Böyle gel`` dedi aga güçlü sesiyle..Berdan ilerledi.Masa basinda aganin ailesi oturmustu. Berdan`in öne egik basini kaldirmasiyla her sey degisti..Sanki o uçurumun basinda yeniden karsilastilar Aze ile...Gözlerindeki o isik bas döndürüyordu..Aga;ha sta hayvanlarin durumunu soruyordu ama Berdan dan ses çikmiyordu.Sanki orda degildi.Bir ceylanla o uçurum kenarinda geziyordu.Uzun bir vakit sonra kendine geldi aganin bagirmasiyla..Aga emirleri ardi ardina siraladi.Berdan koyup ceplerine gördügü düsleri daglara vurdu kendini..Aze kizda pesinden kendini uçurum kenarinda buldu..Bir tek kelime söylemediler birbirlerine..Sadece gözlerinde yok oldular sevdanin..Zaman durdu..Umut daglardan yüce oldu..Yildizlar yagdi üzerlerine..Uçurumun iki ayri kösesine siginmis iki sevda..Bitmez hasret basladi körpe yüreklerde... Bu sevda dinmez oldu.Uzun süren gecelerde Berdan gözünü ayirmadan yildizlardan uçurum kenarindaki o ceylani düsledi.Töreler böyle olmasaydi keske de gidip alsaydi Aze`yi..Töre sevda dinlemedi,yürek dinlemezdi.. Bir hazan sabahinda dört nala gelen atlilar dayandi aganin evine..Giyinmis kusanmis agir misafirler..Hemen sofralar kuruldu..Aganin yüzünle hüzünle karisik bir sevinç vardi.Aze kiz her seyden habersiz hürmet ediyor gelen misafirleri agirlamaya yardim ediyordu..Gelen misafirler o yüce daglarin eteklerindeki köylerden birinin agasiydi..Dillere destan olan güzelligi ta oralara varmisti.Büyüyüp serpilmisti aze göz açip kapayana kadar..Güzelligi mutsuzlugu olacakti..Sevdasi sürgün.. Aga bir çirpida nasilda söyleyiverdi ``Aze`yi gelin almak isteriz köyümüze`` diye..Bilmeden dünyanin nasil basina yikilacagini,nasil ölüp ölüp dirilecegini Aze`nin..Odasina kapandi nazli ceylan..Gözleri yagmur döken bulut oldu..Yüregi aciyla doldu.Nasil olurdu,nasil varirdi? Ertasi sabah uçurumun kenarina gitti..Berdan usulca yaklasti sevdalisina..Kavusan iki yürek , vurdu kendilerini daglara..Dag yüceydi.Nice yigitleri,sevdalari bagrina basmis gizlemisti..Onlari esirgemezdi korur,saklardi.. Bir magaranin içine sigindiklarinda yüreklerinde sadece sevdalari vardi.Tek bir korku yoktu.Gelecek en elim son, ölümdü gerekirse hazirdi..Iki koca günü magaranin soguk duvarlarina yaslandilar.Az sonra ayrilacak ellerinden habersiz simsiki tutundular birbirlerine..Disari da öfke vardi,disarida hüzün,kan kokusu..Törelerin agir bedelleri iyice yaklasmisti sevdalarina sahit olan magara duvarlarina...Düsler inden ötede bir yerde mutluluk yoktu onlar için..Kapanan gözlerinden süzülürken yaslar geçirdikleri iki günü kar sayacakti yürekler.. Önce silaha sürülen mermi sesleri çinladi magarada,sonra bir aganin öfkesi..Çekip aldilar Aze`yi..acimadan kopardilar iki yüregi..Suskundu iki çift göz..Suskundu sevda türküleri söyleyen diller.. Berdan dönmedi o dagdan bir daha geri..Hep bekledi yeniden nazli ceylanina kavusacagi günleri..O gün hiç olmasa da bekleyecekti.Bekleme k acisini dindirecekti.. Aze bir hafta içinde gelin verildi ...Sesi çikmadi,acisi dinmedi..O gülen gözleri hiç gülmedi..Çalan davullar bedene inen kamçi oldu o gece..Aga bilmedi yüregi baskasinin,bedeni baskasinin olan ceylanin ölüden farksiz oldugunu..Atlar üzerinde yeni yurduna giderken Aze gelin,daglardan azenin türküsünü çiglik çigliga söyleyen Berdan yakiyordu herkesin yüregini..Onu en iyi daglar anlamisti.. Daglarin eteginden geldiler Aze`yi gelin almaya.. Aze`nin gece saçina,ak duvagi takmaya.. Dügün dernek kurulur, Sofralar dizilir.. Aze`nin gece saçina, Yildizlar serpilir.. Aze`nin yüreginde Bir baska sevda gizlidir.. Aze`nin gece saçina, Yildizlar serpilir... Aze bizim aze,yüregi yigit aze Gözleri güleç aze.. Veremem veremem veremem azemi ellere.. Her misrasi hüzne döndü o gece Berdan`in dilinden süzülen türkü.. Haydar aga binlerce kez öldü..Yüregine sigdiramadigi bu sevdayi duran kalbiyle ödedi.Ayni anda dügün ve cenaze vardi Berdan`in yaslarini bilmedigi o kocaman konakta.. Evden giden iki yürek için en çok gözyasini Delal kadin döktü..Dinmez sizilarla yumrukladigi gögsündeki atesi dindiremedi.Tirnakla rinin arasina yerlesen yüzündeki derilere, yanik sesiyle yayilan agitlar eslik etti.. Aze gelin usul usul Berdan`in yarim kalan türküsünü tamamladi.. Bir sahin uçur daglara Aze`nin sevdigi o insana.. Bir sahin kanadinda Daglara.... Berdan sevdasiyla yasadi yillarca o daglarda..Aze`de onunla yasadi düslerde..Bir soguk kis gününde daldigi rüyadan uyanamadi Berdan..Haberi aldiginda Aze, çoktan sevdiginin bedeni toprak olmustu..Yarim kalan düsleri nazli ceylan tamamladi o uçurumun basinda..Sevdasiyla birlikte bir sahin gibi süzüldü uçurumun derinliklerine..Bede nini özgür kildi ve sevdasini..Ne töreler engel olabildi,ne agalik baskisi..Dinmez sevdasi ve acili yürekleriyle iki can kavustu düslerine.. Asirlik sevdalar gördü bu topraklar.Yok sayilmis kültürleri,dillerine ragmen.Ve bu topraktan yükselen her çiglik sevdaya bir nefes daha katti.Yasamanin yoksullugu içinde hiç vazgeçmediler umut etmekten.Tarihin tozlu sayfalarinda kimsesizliklerine terk edildiklerinde onlar aslinda yeniden geliyordu..Dillerind e türküleri,yüreklerin de bitmek bilmez sevdalari ile..Yok olmasi da mümkün degildi aslinda,kanlarinda hizla dolasiyordu bu ates..Sevdalari için daglari mesken bellemislerdi..Yorul madan,umutsuzluga düsmeden dolastilar her karisini bu essiz kayaliklarin..Çogu oralarda can verdi ama dönmedi sevdalarindan..Ve her biri nesilden nesile yayilacak destanlar yazdi bu topraklarda sevdaya dair Aze ile berdan Hikayesi 29 Haziran 2010, Saly günü  Hikayece eklenmiş ve 359  kişi tarafından okunmuştur.