Anne elinin dokunusu Sükran Günü çok yakindi ve ögretmen sinifindaki ögrencilerinden mütesekkir olduklari bir seyin resmini çizmelerini istemisti. Çoktan büyümüs ve yuvadan uçmus çocuklarina mütesekkir bir anneydi kendisi de. Onlari kucaginda tasidigi günleri özlüyordu. Ögrencilerine bakarken kendi kendine düsündü. Bu küçük sehrin çocuklari ne kadar da yoksul. Bu zavalli çocuklarin mütesekkir olacaklari ne kadar az seyleri var. Bu yoksul, iyi beslenmeyen, yirtik pirtik giysili çocuklar neyin resmini çizecekler acaba? Boyd zayif, ihmal edildigi her halinden belli, ne sinifta herhangi bir etkinlige, ne de teneffüslerde herhangi bir oyuna katilan utangaç bir çocuktu. Ögretmen bahçe nöbetindeyken Boyd bir gölge gibi ögretmenini izler, sanki korunmak ister gibi onun yanindan ayrilmazdi. Ögretmen, Boyd gibi bir çocugun ne gibi bir seye mütesekkir oldugunu merak ediyordu. Çocuklar resimlerini bitirdiler ve ögretmen tek tek her bir resmi kaldirip sinifa gösterdi. Resimlerden birinde bir oyuncak bebek, birinde bir kutu çikolata, bir digerinde bir kardes, bir baskasindaysa agabeyinden kalma eski bir bisiklet vardi. Ilginç olan resimlerden birinde ise bir baba vardi. Bu resmi çizen minik kiz, arkadaslarinin babalari yokken, babasi oldugu için mütesekkir oldugunu dile getirdi. Boyd bir el resmi çizmisti. Ögretmen resmi sinifa göstermek için havaya kaldirdiginda çocuklardan degisik tepkiler geldi. Çocuklardan biri, " Bu Allah`in eli. O bize her seyi verir," dedi. Bir baskasi, " Bu el bize uzanan yardim ellerinden biri," dedi. Boyd`un çizdigi resim diger resimlerden daha çok yoruma neden olmustu, ama Boyd`dan hiç ses çikmiyordu. O gün dersler bitip çocuklar siniftan çikarlarken, ögretmen Boyd`un yanina gitti, her zamanki gibi elini ögrencisinin omuzuna koydu ve ona, " Sükran duydugun el kimin eli?" diye sordu. Boyd gülümseyerek ögretmenine bakti ve yalnizca, " Sizin," dedi. Ögretmenin gözleri yaslarla doldu. Boyd`un kendisini yanindayken nasil güvende hissettigini ve zaman zaman küçük çocugun elini tutup, ona güven verdigini animsadi. Boyd`un annesi yoktu ve yalnizca bir annenin verebilecegi o çok özel dokunusa ne kadar da özlem duyuyordu. Ögretmen hiç farkinda olmadan, elinin yumusacik, sevgi dolu, sefkatli ve güven veren dokunusuyla, küçük çocuga gereksinim duydugu çok özel bir sey vermisti. Ögretmen o gün bir ögretmenle " yasam degistiren" birinin arasindaki farkin ne oldugunu ögrendi ve çok ünlü bir siiri animsadi. Boyd`un çizdigi resmin konusu, "Bir Anne Elinin Dokunusu"ydu. Anne elinin dokunusu Hikayesi 19 Nisan 2010, Pazartesi günü  Webmaster eklenmiş ve 594  kişi tarafından okunmuştur.